Εν αρχή ην… ο πλανήτης μας, η Γη μας, ένα πραγματικό ποίημα του Χάους, φερμένο από την απεραντοσύνη του τυχαίου, χτισμένος στην ουτοπία του Πλάτωνα, με νότες βγαλμένες από την αρμονία του Πυθαγόρα, γέννημα της μητέρας φύσης! Όμως, η τόση ομορφιά είναι χτισμένη σε ένα σύμπαν όπου τα πάντα ρέουν και μεταβάλλονται. Τότε, ήρθε ο άνθρωπος και ο υποτιθέμενος πολιτισμός του και ενώ όλα παράγονται μόνα τους, εμείς θελήσαμε τα δανεικά… αγύριστα. Αρπάξαμε, εμπορευματοποιήσαμε και τελικά, μετατρέψαμε τα δανεικά σε ανάγκη των άλλων. Πείσαμε πως χωρίς την ύπαρξη υλιστικών αναγκών, οι άνθρωποι ήταν ξένα σώματα για τον πολιτισμό. Να όμως που ήρθε η ώρα να ζητηθούν τα δανεικά πίσω. Ήρθε η ώρα της απογύμνωσης. Ήρθε η ώρα της αντίστροφης μέτρησης… Το αύριο εξαρτάται από το χθες και εμείς εδώ, στο τώρα, γαντζωμένοι στο τίποτα, ανίεροι δέσμιοι των επιλογών του τότε. Και εκείνη την ώρα, την ώρα της αποκάλυψης της δυστοπίας, το ερώτημα βροντοφωνάζει: «Άνθρωποι επί… τέλους ή Άνθρωποι επιτέλους;»

Η ιστορία του Νότου είναι μια επιμελώς χαλκευμένη αλήθεια.
Το καλοκαίρι του 1987 είναι η καρδιά μιας ακόμα χρονιάς αμπαλαρισμένης με την ψευδαίσθηση μιας παντοδυναμίας συγκροτημένης από καλοστημένα ψέματα και απτούς, καθημερινούς μύθους.
Πομπές εφήβων οδεύουν προς ένα ηδονικό, τεχνικολόρ μέλλον, με τα κοπάδια των ορμών τους να κατασπαράζουν τις νύχτες τους.
Ήρωες της διπλανής πόρτας αναζητούν τις ονειρώξεις τους σε ηλεκτρικά τοπία.

Ένας κύκλος αίματος ξεκινάει όταν ο Γιώτης, ο ιδιοκτήτης του Νότου, ενός παραλιακού μπαρ μιας επαρχιακής πόλης, αποφασίζει να βοηθήσει μια δημοσιογράφο της Μεσογείου, τη Μαρλίνα, να εξιχνιάσει το παράξενο ατύχημα ενός νεαρού.
Μπάτσοι και βαποράκια, ντίβες και χαρτοπαίκτες, ευσυνείδητοι δολοφόνοι και αθώοι περαστικοί παρασύρονται σε μια ιλιγγιώδη πορεία προς το κενό, για να ανακαλύψουν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα, εκτός από το να σώσουν τους εαυτούς τους.

«Στην άκρη του μπαρ καθόταν ο Μάρλεϊ. Ερχόταν κάθε βράδυ για να ακούσει τα ίδια τραγούδια, σιγοπίνοντας ένα Southern Comfort.
Όταν έμπαινε το I shot the sheriff ή το Knockin’ on Heaven’s, κουνούσε τους ώμους αργά στον ίδιο, απαράλλαχτο ρυθμό που έπαιζε στο κεφάλι του χρόνια τώρα.
Αυτός και δυο τρεις ακόμα ήταν σαν να προϋπήρχαν σε αυτές ακριβώς τις θέσεις, να κάθονταν στο κοσμικό πουθενά, σε μια αστρική λεωφόρο περιμένοντας να χτιστεί το μπαρ γύρω τους.
Ο Γιώτης πίστευε ότι αυτοί οι τύποι ήταν η κόλλα που κρατούσε κολλημένο το σύμπαν.
Αν σταματούσε να κουνάει τους ώμους ο Μάρλεϊ, η Γη θα έχανε τον ρυθμό της, το μπητάκι της, την αιώνιά της γκρούβα. Θα ξεκουρδιζόταν και σιγά σιγά θα σταματούσε.
Κανείς δεν θα γουστάριζε πια, τα δέντρα θα μαραίνονταν, τα ποτάμια θα στέρευαν και οι σαύρες θα σταματούσαν να πηδιούνται.
Γιατί, κύριοι, χωρίς την γκρούβα είμαστε χαμένοι, σκέφτηκε ο Γιώτης και ήπιε άλλη μια τζούρα».

Μπορεί κανείς να αλλάξει τα γεγονότα όταν αυτά έχουν ήδη συμβεί; Μπορεί να αποτρέψει την καταστροφή; Μπορεί να φτάσει ξανά στο ίδιο σταυροδρόμι και να πάρει τον άλλον δρόμο; Το πρωί παίζει αμέριμνος μουσική στο πάρκο των παιδικών του χρόνων. Το επόμενο πρωί φτάνει στη Νέα Υόρκη και βρίσκεται αντιμέτωπος με τα όνειρα και τους εφιάλτες του. Ο Στέφανος πρέπει να διορθώσει το παρελθόν και έχει μόνο τρεις εβδομάδες διορία. Μοναδικά του όπλα ένα σαξόφωνο, ένα παλτό και η αγάπη για μία γυναίκα που δεν έχει συναντήσει ποτέ. Μέσα από τις συμπληγάδες του Χρόνου θα παίξει το πιο δύσκολο παιχνίδι, αυτό του ανθρώπου που γνωρίζει το μέλλον.

1933 – Ο Λεώ και η Ειρήνη είναι δύο έφηβοι που κουβαλούν από ένα φοβερό μυστικό ο καθένας. Μέσα στα επόμενα χρόνια, θα δημιουργήσουν μαζί ένα πολύ μεγαλύτερο μυστικό: πίσω από τις πιο ερωτικές, τις πιο τρομακτικές, τις πιο αστείες, τις πιο περιπετειώδεις και τις πιο θλιβερές στιγμές που σημάδεψαν τον εικοστό αιώνα, βρίσκονταν όλοι κι όλοι δύο άνθρωποι. Αυτή είναι η ιστορία τους. Η ιστορία του πιο μεγάλου έρωτα που γεννήθηκε ποτέ και των ανθρώπων που συνάντησαν τους δύο ερωτευμένους και άλλαξαν πορεία ζωής. Μερικοί απ’ αυτούς ήταν: Οι ιδρυτές του μαγικού τσίρκου Σκοτ. Οι δημιουργοί του Σούπερμαν, Τζο Σούστερ και Τζέρι Σίγκελ. Ένας γέρος που δεν έτρωγε τα μπισκότα του. Μια πονόψυχη νεαρή μαγείρισσα. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Πάμπλο Πικάσσο και ο Ανρί Ματίς, ο Μάρκος Βαμβακάρης, η Άγκαθα Κρίστι, ο «άγγελος του θανάτου» Τζόζεφ Μένγκελε, ο παρ’ ολίγον δολοφόνος του Χίτλερ, Γκέοργκ Έσλερ, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο Τάσος Λειβαδίτης, ο διάσημος ψυχίατρος Καρλ Γιουνγκ.

2018 – Ο Λεωνίδας και η Αφροδίτη είναι ένα ερωτευμένο ζευγάρι εφήβων που δεν μπορούν με τίποτα να τα βρουν με τους γονείς τους και δυσκολεύονται να τα βρουν μεταξύ τους. Οι απαντήσεις που ψάχνουν ίσως βρίσκονται μέσα στην απίθανη ιστορία του παππού και της γιαγιάς του Λεωνίδα.

«Το αριστούργημα της χρονιάς. Ο Κουτσάκης με τους Ακροβάτες του χρόνου άγγιξε μια σπάνια συγγραφική ωριμότητα με ένα βιβλίο που γεννά όλη την γκάμα των συναισθημάτων στον αναγνώστη και κυρίως είναι φτιαγμένο από ένα σπάνιο “σεναριακό” υλικό». Reader’s Digest, http://fractalart.gr/koutsakis-polyxronis/

«Ευφυέστατο, απολαυστικό, γεμάτο χιούμορ, μου χάρισε στο τέλος ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη μαζί με ένα αεράκι αισιοδοξίας και χαράς στην ψυχή». Νεκτάριος Παπασπύρου, matia.gr

Αθήνα, σήμερα
Η Άννα παντρεύεται τον επιχειρηματία Ανάργυρο Σοφιανό, βασικό μέτοχο ενός υπερσύγχρονου ιδιωτικού νοσοκομείου, ενώ παράλληλα αντιστέκεται στην έντονη έλξη που της ασκεί ο γοητευτικός Μενέλαος. Εγκλωβισμένη σε έναν κακό γάμο, ξαφνικά αρρωσταίνει βαριά, πράγμα που προβληματίζει τον περίγυρό της. Η Άννα, ο Μενέλαος κι οι φίλοι τους έρχονται αντιμέτωποι με έναν ιατρικό κολοσσό που περιφρουρεί καλά τα μυστικά του. Κι αν οι υποψίες τους είναι αληθινές, τότε ίσως όλοι κινδυνεύουν άμεσα, μπλεγμένοι σε ένα κύκλωμα που ξεπερνά και την πιο στρεβλή φαντασία.

Επτάνησα, 17ος αιώνας
Ο Μέλιος Ρένεσης ερωτεύεται παράφορα την κοντεσίνα Αννέτα Οριφερίνα, όμως ο κόντες Νικηφόρος Τεμπέστας, εκβιάζοντας τον πατέρα της, καταφέρνει να τους χωρίσει. Κι ενώ οι δυο νέοι σχεδιάζουν κρυφά μια νέα ζωή μακριά, το νησί πλήττεται από μια σειρά άγριων δολοφονιών, που σπέρνουν τον τρόμο στους κατοίκους του. Ποιος είναι στ’ αλήθεια ο μυστηριώδης φονιάς και τι τον συνδέει μαζί τους; Θα καταφέρουν οι δυο νέοι να τον ξεσκεπάσουν ή θα τους σταματήσει η ζοφερή παρουσία του;

Ποια είναι αυτά τα πρόσωπα από το παρελθόν που κάνουν επίμονα την εμφάνισή τους στα όνειρα της Άννας; Θα μπορέσουν να τη βοηθήσουν και να της δώσουν τις απαντήσεις που αναζητά;

Ένα μυθιστόρημα γεμάτο αγωνία και έρωτα, ζυμωμένο σελίδα σελίδα με τις μαγικές νότες μιας μελωδίας που τραγουδά γλυκά τον πόνο της αλύτρωτης αγάπης.

ΓΑΛΛΙΑ 1506
Ο Μιχαήλ ακολούθησε γοργά τα βήματά της…
«Ποιος άγιος άραγε να γιόρταζε κι είχαν τέτοιο πανηγύρι σ’ εκείνον τον τόπο; Οι φλόγες ήταν ψηλές και θα πρέπει να έψησαν δεκάδες ελάφια κι άλλα τόσα ζαρκάδια κι αντιλόπες…»
«Έκαψαν τη μητέρα μου», απάντησε η Νηρηίς και συνέχισε να περπατά χωρίς να γυρίσει να κοιτάξει πίσω.
ΣΗΜΕΡΑ
Η Νεφέλη, διακεκριμένη βοτανολόγος, δέχεται μιαν απρόσμενη επαγγελματική πρόταση τη στιγμή που η προσωπική της ζωή έχει γίνει στάχτη. Ο Νικολά Σαντέρ, ιστορικός και αρχαιολόγος, καλείται να φέρει στο φως ένα μεσαιωνικό χωριό, ενώ στην πραγματικότητα αποκαλύπτει κομμάτια του εαυτού του που ακόμη και ο ίδιος αγνοούσε την ύπαρξή τους. Ένα παλιό χειρόγραφο για βότανα και ρίζες κι ένα φιαλίδιο μ’ ένα μυστηριώδες περιεχόμενο θα τους φέρουν αντιμέτωπους μ’ ένα τρομερό μυστικό που χάνεται πίσω στο χρόνο, στη βόρεια Γαλλία του 1506.
Ένα μυθιστόρημα γεμάτο περιπέτεια και πάθη, όπου μεσαιωνικοί θρύλοι και δοξασίες αναβιώνουν σήμερα μέσα από το επίπονο ταξίδι για την αναζήτηση της αυτογνωσίας, το ταξίδι της φωτιάς.

Άρης-Ελένη: Ένας μεγάλος έρωτας που εμφανίστηκε ξαφνικά στις ζωές τους για να δώσει τις απαντήσεις που τόσα χρόνια γύρευαν και να τους οδηγήσει σε ένα ασύμβατο ταξίδι με όρους αληθινής ζωής.Ένας μοιραίος έρωτας, σε μια ιστορία με έντονα συναισθήματα και ανατροπές, που αφήνεσαι να σε ταξιδέψει σε ένα δικό της παράλληλο σύμπαν, όπου ό,τι αγάπησες, ό,τι πόθησες, ό,τι νοστάλγησες, ό,τι πίστεψες και ονειρεύτηκες, μπορεί και υπάρχει…Όπως η “επιστροφή” στο σήμερα της Αλίκης Βουγιουκλάκη –πνευματικής μητέρας της ηρωίδας– έστω και μέσα από ένα ρόλο. Εκείνον της Λιλίκας Μαρτέλη…Γι’ αυτό μην πεις ποτέ: Αντίο Αλίκη..

Στο μπαρ του Βαγγέλη οι άνθρωποι μοιράζονται τις ιστορίες τους, που διαποτίζονται από αλήθεια και βαθύ συναίσθημα. Ο Ζαχαρίας έχει το πρώτο του ραντεβού με τη Γλυκερία, μια κοπέλα που γνώρισε στο διαδίκτυο. Η εγκυμονούσα Μαρία σηκώνεται από το κρεβάτι όπου είναι καθηλωμένη, για να συναντήσει τον εργολάβο που θα της φτιάξει το σπίτι των ονείρων της. Ο Αχάν βιώνει έναν πρωτόγνωρο έρωτα που του έχει πάρει τα μυαλά. Η Αμαλία πίνει το τελευταίο λικέρ της ζωής της. Ο Κωνσταντίνος, μετά από χρόνια, αντικρίζει και πάλι τον δυνάστη του. Ο Στέλιος σκέφτεται πώς θα ξεφορτωθεί τον κακοποιητικό πατέρα του και ο Θανάσης τον παλιό του φίλο από τον στρατό που πιστεύει σε αρειανές παρεμβάσεις. Η Κορίνα σχεδιάζει τα βήματά της ως ινφλουένσερ και ο Άρης αναμετριέται με τις επιλογές του. Με το τέταρτο μυθιστόρημά της, η Σαρίτα Χαΐμ καταφέρνει να δημιουργήσει ένα μικρό, αυτοτελές σύμπαν σύγχρονων χαρακτήρων. Το Happy Hour αποτελεί ένα ζωντανό ανθρώπινο ψηφιδωτό, με αναγνωρίσιμους ήρωες που βρίσκουν απρόσκοπτα τον δρόμο που οδηγεί στην καρδιά μας.

«Πρόκειται για μια σκωπτική ματιά σε ιστορικά δρώμενα που εστιάζονται στην κατοχική Κεφαλλονιά και στον τοπικό εμφύλιο. Η εκάστοτε πραγματικότητα αποκαλύπτεται καταιγιστικά. Όταν ο συγγραφέας ανακαλύπτει το άγνωστο σε αυτόν αριστερό παρελθόν του πατέρα του, μένει άφωνος. Το ίδιο και με τη θεία του και τον αμορόζο της τον Μεμά ή καπετάν Τσεκούρα, που το ’σκασε στην Αμερική και στην Κούβα του Χέμινγουεϋ και του Κάστρο. Γιατί το ’σκασε; Μα γιατί τον κυνήγαγαν να τον σκοτώσουν. Ποιοι; Όλοι. Πρώτα οι εθνοφύλακες, αλλά και η ΟΠΛΑ, γιατί ήταν τροτσκιστής. Μαζί μ’ αυτούς και οι συγγενείς ενός βενιζελικού παπά, που οι αντάρτες του τον έπνιξαν μεσοπέλαγα στο κανάλι της Ιθάκης. Ήταν, είπαν, αντιδραστικός και συνεργάτης των Γερμανών. Πιθανόν όμως να μην ήταν τίποτε από όλα αυτά… Καλό διάβασμα».  Θάνος Βερέμης

«Είναι ίσως κοινοτοπία πως η “μεγάλη ιστορία” γίνεται καλύτερα αντιληπτή μέσα από το πρίσμα της “μικρής” τοπικής και οικογενειακής ιστορίας. Είναι όμως ταυτόχρονα αλήθεια. Και στα χέρια ενός προικισμένου αφηγητή, η “μικρή ιστορία” μετατρέπεται σε ένα συναρπαστικό αφήγημα που φωτίζει σκοτεινές εποχές με μοναδικό τρόπο».  Στάθης Καλύβας

«Έκπληκτος ανακαλύπτει ο ανυποψίαστος αφηγητής του Γιώργου Δενδρινού πως ο πατέρας του στα νιάτα του είχε μια ζωή για την οποία ουδέποτε είχε μιλήσει. Ήταν απόλυτη η σιωπή που σε πολλές ελληνικές οικογένειες κάλυψε τα πεπραγμένα του αιματηρού Εμφυλίου. Αυτήν την ιστορία ξετυλίγει τώρα αντλώντας από τα καταχωνιασμένα πατρικά ημερολόγια καθώς και από την ενδελεχή έρευνα και τις συνομιλίες του με επιζώντες της ολέθριας περιπέτειας. Κι όπως και στα άλλα λογοτεχνικά έργα του, γράφει με ευαισθησία, χιούμορ και μια γλώσσα που αναπτύσσεται πολύτροπα· μια γλώσσα που είναι πλαστική, πολύχρωμη, χυμώδης».  Ελισάβετ Κοτζιά

«Το βιβλίο του Γιώργου Δενδρινού αποτελεί ένα πύρινο έπος μιας οικογένειας με ρίζες στα Ιόνια Νησιά, της οποίας τα μέλη παρασύρονται από την καταιγίδα των πιο ταραχωδών ιστορικών γεγονότων του εικοστού αιώνα. Αναπλάθει το τραύμα και τον τρόμο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και του ελληνικού εμφυλίου, με ζωντανές λεπτομέρειες, αλλά συγχρόνως αποκαλύπτει και την έμφυτη αντοχή και την ανθρωπιά του ελληνικού λαού. Ένα εντυπωσιακό ιστορικό πορτρέτο μιας οικογένειας και ενός έθνους».  Νίκολας Γκέιτζ

Κεφαλλονιά, Κέρκυρα, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Η περιπετειώδης διαδρομή δύο αδελφιών από τη γέννησή τους στις αρχές του 20ού αιώνα έως τη δεκαετία του 1980: βαλκανικοί θρίαμβοι, Εθνικός Διχασμός, Μικρασιατική Καταστροφή, ριζοσπαστικές κοινωνικές μεταλλάξεις, μεταξική νιρβάνα, αλβανικό έπος, κατοχική πείνα, παρεξηγημένη Αντίσταση, μισαλλόδοξος Εμφύλιος…
Ένα πολυπρόσωπο αφήγημα για τους ανθρώπους που η ζωή τους έρχεται αντιμέτωπη με τη μεγάλη Ιστορία, για τις μεγάλες και τις μικρές προσδοκίες, για τους ανεκπλήρωτους έρωτες, τα ανθρώπινα πάθη, την τυφλή βία, τις ολέθριες πολιτικές επιλογές. Όπως συμβαίνει σε κάθε εποχή κρίσης, αθώοι και φταίχτες ρίχνονται στο ίδιο καζάνι.

«Εγώ το έκανα· τον εμπρησμό στο “Μινιόν”».
Προικισμένος. Όμως στο εσωτερικό του «ρολόι» παρεισφρέουν μερικά αλλόκοτα δευτερόλεπτα. Τότε βγαίνει από τον εαυτό του και γίνεται κατά συρροήν εκδικητής με ή χωρίς αιτία. Τόσο παράλογος, τόσο αληθινός. Οι πικροί καρποί της εφηβείας του τον ωθούν στην πρώτη τραγωδία: «Εγώ ή αυτός», για τον σάτυρο ταχυδρόμο στον γενέθλιο τόπο.
Ελένη, η αρραβωνιαστικιά της εφηβείας. Οι τρεις μοιραίες γυναίκες του: Γκρέτα, Μαργαρίτα, Μάρθα. Εκεί που φαίνεται να κλείνει τον τελευταίο λογαριασμό του με το παρελθόν –την τιμωρία για τον στραγγαλισμό της «Καλόγριας»–, ανοίγει έναν καινούργιο. Αποκαλύπτει τη σκοτεινή πλευρά της Art Market που μεταμορφώνει τους «Πικάσο» σε κράχτες για γκρίζες μπίζνες δισεκατομμυρίων. Ρίχνει μια βόμβα στη δικτύωσή της με τη διεθνή κλεπτοκρατία, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και την πλαστογραφία.
Ένα ειρωνικό παιχνίδι της τύχης από την Άμφισσα και τους Δελφούς του ’60, την Αθήνα του ’70, ως το Αμβούργο, τη Γενεύη και το Μανχάτταν του καιρού μας

«Μόνο μη μου ζητήσετε να λύσω το πρόβλημα της ατεκνίας», τους το ξέκοψε ο καπετάν Διαμαντής. «Το σπέρμα μου κουβαλάει πιο πολύ ιώδιο κι από τραυματιοφορέα. Το πιθανότερο είναι να γεμίσω το νησί γοργόνες…»
Μια Χώρα πιο λευκή κι από νεκροταφείο Εσκιμώων. Μια μαύρη γάτα που περιπολεί στ’ ασβεστωμένα σοκάκια. Μια άδεια εκκλησία κι ένα φισκαρισμένο μπορντέλο. Μια καραβιά εξαφανισμένοι τουρίστες. Ένας σταυρός βυθισμένος στον πάτο του λιμανιού. Τρεις γαβάθες θανατερό τζατζίκι. Μια κλεμμένη σωβρακοφανέλα αγροφυλακής. Ένα δοχείο νυκτός γεμάτο παθιασμένα δάκρυα. Ένας απελπισμένος έρωτας. Μια διαολεμένη ναυτική βεντέτα. ΤΙ ΦΑΣΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ;

Το πιο κεφάτο, το πιο φευγάτο μυθιστόρημα που θα διαβάσετε αυτό το καλοκαίρι.

Δυο γυναίκες, δυο μουσικές, δυο χώρες, ένας άντρας. Την άνοιξη του 1999, την ώρα που το Βελιγράδι φλέγεται από τις βόμβες των Αμερικανών και των συμμάχων τους, ο πολεμικός ανταποκριτής Νέστορας Μπενέτος γνωρίζει την εκρηκτική Λίλα. Τη Λίλα, που έχει ζωγραφίσει έναν στόχο στο στήθος της και ξεσηκώνει με τους ήχους της μουσικής της τα πλήθη. Πίσω στη Θεσσαλονίκη, τον περιμένουν οι δυο κόρες του και η γυναίκα του, η διάσημη τσελίστρια Ελισάβετ Λευκαδία. Ο δρόμος όμως φαντάζει δίχως επιστροφή.

Λάθος νύφες σε λάθος γάμο. «Σκισμένα τούλια» τις αποκαλούσε η Νένα, το πρώτο πιστολάκι του συνοικιακού κομμωτηρίου, τις γυναίκες αυτές. «Πάει, σκίστηκε κι αυτηνής το τούλι», σκεφτόταν όταν έβλεπε στον λουτήρα πελάτισσα να ξεφυλλίζει περιοδικά σιγοκλαίγοντας τον άντρα που της βγήκε σκάρτος.

Στην Αθήνα του σήμερα, πέντε γυναίκες ενώνουν τις τεθλασμένες γραμμές τους και σχηματίζουν μια ραγισμένη καρδιά. Η Νένα θα γνωρίσει τον άντρα της ζωής της τη μέρα που παντρεύεται έναν άλλον. Ο βιασμός της Μάρως οδηγεί σε μια πολύκροτη δικαστική διαμάχη που θ’ αφήσει εποχή. Η Σολφέζ και η Μιράντα θα περάσουν από φωτιά και σίδερο μέχρι να βγουν στο φως. Η Ιοκάστη στα χρόνια της δύσης της θα ζήσει έναν εφηβικά παράφορο έρωτα. Πέντε γυναίκες προχωρούν πιασμένες χέρι χέρι αδιαφορώντας για ηλικίες, τάξεις και γενιές. Πέντε γυναίκες πετάνε τα σκισμένα τούλια από πάνω τους και διεκδικούν τη ζωή τους από την αρχή. Πέντε γυναίκες μέσα από την αγάπη, τη βία, το γέλιο και το δάκρυ αγωνίζονται για το δικό τους «μαζί».

Σε μια εποχή που τα ανθρώπινα δικαιώματα πνίγονται στις κραυγές των αρνητών τους, η Έλενα Ακρίτα με χιούμορ και συγκίνηση αφηγείται μια δυνατή ιστορία, ενώ η πένα της γίνεται αγωγός για να ακουστεί η κρυφή φωνή που ξεκινάει από μέσα μας.

Τι κοινό μπορεί να έχουν μια δυναμική υπαστυνόμος, ένας ρομαντικός δάσκαλος, ένας θαμώνας των φυλακών, μια καταπιεσμένη νοικοκυρά κι ένας κουκουλοφόρος;

Στην Αθήνα της κρίσης μια γυναίκα εξαφανίζεται κι η εξαφάνισή της συμπίπτει με μια καλοστημένη ληστεία. Στην προσπάθειά της να τη βρει, η υπαστυνόμος Δέσποινα Καρανικόλα θα συναντήσει ξανά έναν παλιό της γνώριμο, τον Διομήδη Δανέλλη, τον άνθρωπο που από λάθος έστειλε η ίδια πριν από λίγα χρόνια στη φυλακή. Μαζί του θα ζήσει έναν μεγάλο έρωτα, όμως ο Διομήδης δεν είναι πια ο ίδιος. Και πώς να είναι; Η ζωή του διαλύθηκε κι οι αγαπημένοι του τον ξέχασαν. Μόνο ο Μάνος, μόνιμος θαμώνας των φυλακών, στάθηκε δίπλα του, κι αυτόν πλέον ο Διομήδης τον λογαριάζει γι’ αδελφό. Στο ίδιο σταυροδρόμι της ζωής κι ο Δημητράκης, που προσπαθώντας να ξεφύγει από τον εαυτό του, μπλέκεται με τους κουκουλοφόρους της πλατείας Εξαρχείων. Ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες, οι ζωές των ηρώων διασταυρώνονται και διανύουν κοινούς δρόμους. Έτσι, θα ανακαλύψουν τον εαυτό τους, θα εξελιχθούν και θα προσπαθήσουν ν’ αλλάξουν. Κι υπάρχουν συναισθήματα που σταθερά μας οδηγούν απ’ το σκοτάδι στο φως. Ο έρωτας. Η αγάπη. Η φιλία. Μόνο που καμιά φορά γίνονται η αιτία ώστε η πορεία μας να είναι αντίστροφη.

…Έβρεχε όταν βγήκα στον δρόμο. Καλύτερα. Τα δάκρυα φωλιάζουν στη βροχή όπως οι ψιχάλες στη θάλασσα κι η θλίψη στη συννεφιά σαν τις χιονονιφάδες στο λευκό μάρμαρο. Φόρεσα την κουκούλα του φούτερ κι έγινα πάλι ο Κανένας. Τάχυνα το βήμα ως τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Μαρούσι.

Σ’ όλη τη διαδρομή κοιτούσα τις σταγόνες να σχηματίζουν ρυάκια στα τζάμια του βαγονιού. Στην Ομόνοια το τρένο άδειασε και ξαναγέμισε σε δευτερόλεπτα. Ένα πρεζόνι μου ’χωσε στο πρόσωπο το απλωμένο του χέρι μαζί με μια θλιβερή ιστορία. Του ’δωσα σχεδόν ό,τι είχα πάνω μου. Οι συνεπιβάτες μου με κοίταζαν με μια δόση υπεροψίας και μπόλικο οίκτο. Το ξέρω πως οι ιστορίες των ζητιάνων είναι ψεύτικες. Τι σημασία έχει; Πίσω τους κρύβονται άλλες, αληθινές, όχι λιγότερο θλιβερές.

Ιστορίες σαν τη δική μου. Σαν όλων μας…

Εκείνη: Φιλόλογος με μεταπτυχιακά, πνευματώδης, ευαίσθητη, παρορμητική και κουκλάρα.

Εκείνος: Άξιος ιδιοκτήτης γραφείου τελετών, άχαρος, αναίσθητος, προγραμματισμένος και δίμετρος – να τα λέμε κι αυτά.

Τι κοινό μπορεί να έχουν λοιπόν η Βίκυ με τον Αλέξανδρο; Κανένα! Κι όμως, παραμένουν μαζί. Μαζί βέβαια τρόπος του λέγειν, μιας και ο Αλέξανδρος (που συν τοις άλλοις είναι και κολλημένος με την πρώην του) δεν την πλησιάζει ερωτικά. Η Βίκυ έχει δοκιμάσει τα πάντα μαζί του, αλλά τζίφος.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, προκύπτουν από το πουθενά τα παρακάτω:η παπα-Λάμπραινα, ένα στρουμφάκι, μια γιαγιά παρανοϊκή, ένα ζευγάρι σκαρπινάκια, ο ποιητής Φανφάρας, μια Ρωσίδα στριπτιτζού, το μωρό της Ρόζμαρι, ο Αθανάσιος Διάκος, η βασίλισσα της Αγγλίας, ένα μέντιουμ από το Μενίδι, το φάντασμα του Καζαντζίδη, ένας υπουργός λαμόγιο και ένας μυστήριος γυμναστής.
Όλα αυτά είναι απλώς ένα μικρό δείγμα μιας τρελής ιστορίας, στην οποία η Βίκυ και ο Αλέξανδρος μπλέκουν διαρκώς σε ασύλληπτες αλλά καθημερινές καταστάσεις, σ’ ένα μυθιστόρημα σπιντάτο, γεμάτο εξωφρενικό χιούμορ και ανατροπές.

«Αγάπη μου, η Ρίκα θέλει αδελφάκι».
«Αλέξανδρε, η Νίνα είναι με τον Βαγγέλη τώρα».
«Μα τι λες; Και θα εμπιστευτώ εγώ το DNA του κάθε τυχόντος Βαγγέλη για να αποκτήσει αδελφό το δικό μου το παιδί;»
«Σωστά, ενώ το δικό σου DNA είχε θεαματικά αποτελέσματα…»
«Η Ρίκα θέλει αδελφάκι κι εγώ είμαι υποχρεωμένος να της κάνω ένα».
«Με εξωσωματική γονιμοποίηση;»
«Όχι, δεν υπάρχει λόγος. Και εγώ και η Νίνα μπορούμε να κάνουμε παιδιά με το φυσιολογικό τρόπο».
Δεν πίστευα στ’ αφτιά μου!
«Δηλαδή θέλεις να μου πεις ότι θα το κάνετε;»
«Όχι πολλές φορές, μωρέ. Ώσπου να γονιμοποιηθεί η Νίνα».
Χριστέ μου, τι μου έλεγε; Κι εγώ του απαντούσα κιόλας!
Και είχα και απορίες, τις οποίες δεν κρατούσα για τον εαυτό μου. Πώς δε στράβωσε το στόμα μου από το βαρύ εγκεφαλικό;
Μαζί μου δεν το έκανε, ενώ τη Νίνα μια χαρά θα την τακτοποιούσε…
Δύο επιλογές είχα: ή να τον χωρίσω ή να κρατήσω το φανάρι για να γίνει σωστά η γονιμοποίηση, μην τους κάτσει καμιά στραβή και χάσει η Νίνα το νινί και το νινί τη Νίνα…