«Δεν μου αρέσει το όνομα Αλεξαντρίνα. Τώρα είμαι βασίλισσα, αποφάσισα να ονομάζομαι με το δεύτερό μου όνομα, Βικτώρια. Αυτό το όνομα είναι το δικό μου».

Τον Ιούνιο του 1837, η δεκαοχτάχρονη Βικτώρια ξυπνά για να μάθει πως είναι βασίλισσα του πιο ισχυρού έθνους στον κόσμο. Θα γίνει όμως βασίλισσα αυτόφωτη ή μαριονέτα στα χέρια της μητέρας της και του καταχθόνιου σερ Τζον Κόνροϋ; Μπορεί αυτό το μικρόσωμο κορίτσι να ορθώσει το ανάστημά του απέναντι σε άντρες σαν τον θείο της, τον δούκα του Κάμπερλαντ, ο οποίος πιστεύει ότι οι γυναίκες είναι πολύ υστερικές για να κυβερνούν; Όλοι θέλουν να τη δουν παντρεμένη, η Βικτώρια όμως δεν έχει σκοπό να εμπλακεί σε έναν γάμο από συμφέρον με τον ξάδελφό της Αλβέρτο, έναν ντροπαλό βιβλιοφάγο, που απ’ ό,τι θυμάται δεν ξέρει καν να χορεύει. Προτιμά να κυβερνήσει μόνη, με λίγη βοήθεια από τον πρωθυπουργό της, τον λόρδο Μέλμπουρν. Θα μπορούσε να είναι πατέρας της, είναι ο μοναδικός άντρας που πιστεύει πως θα γίνει σπουδαία βασίλισσα και ξέρει και πώς να την κάνει να γελά. Ένας σύζυγος δεν θα ήταν παρά εμπόδιο…

Σύνηθες φαινόμενο οι καταπατήσεις των δημοσίων εδαφών στην Ελλάδα, ενδεικτικό κάποιων παγιωμένων νοοτροπιών. Γιατί τις μέρες μας -στις μέρες της άφεσης και του μιθριδατισμού- η “συνήθεια” αυτή έχει χάσει πια την υφή της ηθικής απαξίας κι έχει καταστεί οικεία και κοινωνικά αποδεκτή, περιβλημένη από τα ιδεολογήματα περί “αναγκαίου κακού” και περί “μοιραίου και αναπότρεπτου γεγονότος”. Το τραγικό, όμως, είναι ότι το φαινόμενο αυτό συνδυάζεται με την καταστροφή της ελληνικής φύσης, μιας φύσης μοναδικής, την οποία ο νεοέλληνας δε γνωρίζει και δε φροντίζει να μάθει. Κι έτσι, μια Ελλάδα χάνεται και μια άλλη χώρα ξεπροβάλλει, για να την αντικαταστήσει – μια χώρα φτωχή και βανδαλισμένη. Το βιβλίο αυτό αποσκοπεί στο ν’ αναδείξει την άγνωστη ελληνική φύση, μέσα από την καταγραφή της παράλογης αυτής κατάστασης, αποσκοπεί στο να καταδείξει το βάρος της καταστροφής που συνέβη, να ψάξει την “άλλη Ελλάδα” και να οδηγήσει, έτσι, τη σκέψη σε ατραπούς που ο Έλληνας δε διάβηκε – γιατί η καρδιά του δε χώρεσε τη φύση, δε χώρεσε την ομορφιά της. Πέρα λοιπόν από τον ισοπεδωτικό ορθολογισμό των σύγχρονων καιρών, ας δούμε πιο πέρα, εκεί όπου κυριαρχεί το υψηλό, εκεί όπου ανακαλύπτεται η γοητεία των απλών φυσικών πραγμάτων και συνειδητοποιείται το αναντικατάστατο της απώλειάς τους.

Ποιες μικρές ιστορίες κρύβονται πίσω από τη δόξα και τη λάμψη του Μουντιάλ;
Ποιοι άνθρωποι βρέθηκαν στο τεράστιο εργοτάξιο και είδαν σιγά-σιγά το μεγαλεπήβολο έργο να παίρνει μορφή; Από πού ήρθαν και τι ζωή έκαναν πριν; Ποια γη τους γέννησε και σε ποιους θεούς μιλούσαν τα βράδια;
Ποια βιώματα κουβαλούσαν μέσα τους; Τι τους έδιωξε από τις πατρίδες τους και ποιοι τους περίμεναν να γυρίσουν πίσω;
Ποια όνειρα και ποιες ακαταμάχητες σειρήνες τούς έσπρωξαν στην ξενιτιά;

Μια νουβέλα για τα όνειρα και τις ελπίδες που θάβονται κάτω από την πυρωμένη άμμο της ερήμου, σε απάνθρωπες και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας, εκβιαστικές εργοδοτικές πρακτικές, ψεύτικες υποσχέσεις και εκμετάλλευση ικανή να λυγίσει τους πιο δυνατούς…

Μπορούν άραγε 29 μέρες ποδοσφαιρικής χρυσόσκονης να κρύψουν το ανθρώπινο δράμα;

«Όταν περάσετε τον έλεγχο και τα τελωνεία, θα παραδώσετε τον φάκελό σας με το διαβατήριο και όλα σας τα χαρτιά στον υπεύθυνο της κάθε εταιρείας. Από εδώ και πέρα θα κρατάμε εμείς τα διαβατήριά σας, θα είναι κλειδωμένα και ασφαλή. Θα τα παραλάβετε όταν τελειώσει το έργο και έρθει η ώρα να φύγετε. Προχωρήστε τώρα».
Ένας έντονος φόβος παρέλυσε πολλούς από τους συμπατριώτες του και έκανε το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει. Ένιωσαν ήδη «κλειδωμένοι και ασφαλείς».

Οι Ακυβέρνητες Πολιτείες του Στρατή Τσίρκα καλύπτουν, κατά κύριο λόγο, τα γεγονότα της περιόδου 1942-1944, την πιο κρίσιμη, δηλαδή, περίοδο του Β΄ παγκοσμίου πολέμου ενώ, ταυτόχρονα, το έργο περιλαμβάνει σκηνές από την ιστορία της αποικιακής Αιγύπτου, τον 19ο αιώνα, καθώς επίσης και από την μετεμφυλιακή Ελλάδα του δεκαετίας του ’50. Ο χρόνος και ο τόπος της αφήγησης εναλλάσσεται γύρω από τρεις πόλεις στις οποίες εξελίσσεται η μυθιστορηματική δράση. Στην Ιερουσαλήμ της Λέσχης, στο Κάιρο της Αριάγνης και στην Αλεξάνδρεια της Νυχτερίδας παρακολουθούμε τις μετακινήσεις των μυθιστορηματικών προσώπων, τα οποία παρασύρονται από τις “τύχες του πολέμου”, την προσφυγική διασπορά και τον αντιφασιστικό αγώνα. Σταθμοί της αφήγησης, η επίθεση του Ρόμελ και η αναγκαστική προσφυγιά των πληθυσμών της Μέσης Ανατολής στην Ιερουσαλήμ, το καλοκαίρι του 1942 (Λέσχη), τα γεγονότα της διάλυσης της Β΄ Ταξιαρχίας των ενόπλων δυνάμεων τον Ιούλιο του 1943 (Αριάγνη), και το κίνημα του Απρίλη του 1944 (Νυχτερίδα). Ο συγγραφέας συντάσσει μια λογοτεχνική μαρτυρία με στόχο την αποκατάσταση της αντίστασης στη Μέση Ανατολή αλλά και την παράλληλη ανάδειξη των «κομμένων κεφαλών», των προσώπων και των μηχανισμών που συντέλεσαν στην περιθωριοποίηση και στο στιγματισμό των πρωταγωνιστών του Απρίλη του 1944. Ιστορία, έρωτας και πολιτική: ένα τρίγωνο, που ενώνει τα ανθρώπινα πάθη με τους κοινωνικούς αγώνες. Η περιπλάνηση των ηρώων στον καινούριο, κάθε φορά, χώρο των “ακυβέρνητων πολιτειών” φέρνει στο προσκήνιο την οπτική γωνία του ξένου, του πρόσφυγα, του εξόριστου, του κυνηγημένου. Ένας μικρόκοσμος, που αποτυπώνει όλη την παθολογία του πολέμου: το φόβο του θανάτου και την αγωνία της επιβίωσης, τις ψυχικές αντιστάσεις και το αγωνιστικό φρόνημα, τις ανθρώπινες αδυναμίες, τη συνάντηση και την αναμέτρηση με τον ?λλο. Κεντρικός ήρωας της τριλογίας, ο Μάνος Σιμωνίδης· ένας τριαντάρης αριστερός διανοούμενος που έρχεται μετά το αλβανικό μέτωπο στη Μέση Ανατολή, και συνδέεται με τις παράνομες αντιφασιστικές οργανώσεις. Παντού «περαστικός και ξένος», θα ακολουθήσει τους δρόμους της καρδιάς και θα βαδίσει πάνω στα ίχνη της μνήμης. Εστιάζοντας το ιστορικό του βλέμμα στις ακυβέρνητες πολιτείες του 20ού αιώνα, ο Τσίρκας δεν μάς προσφέρει μόνο μια τοιχογραφία των ιστορικών περιπετειών που γνώρισε η μεταπολεμική Ελλάδα, αλλά μάς προσφέρει κι ένα σπουδαίο λογοτεχνικό διαβατήριο για να ταξιδέψουμε στο σήμερα. «Γεροσόλυμα, Κάιρο, Αλεξάνδρεια…. Μεσ’ στις μεγάλες πολιτείες της Ανατολής τριγυρνάμε, δίνουμε ραντεβού, ξαναχωρίζουμε, κι από πάνω μας το ίδιο φεγγάρι· μας κυνηγάει σα να μας μάχεται». Διάλογο με την Ιστορία χαρακτήρισε ο συγγραφέας το έργο του. Μέσα από τον σχολιασμό της νέας έκδοσης της τριλογίας, που φωτίζει τα ιστορικά δρώμενα, αναδεικνύεται επίσης και ο διάλογος του συγγραφέα με τη μεγάλη λογοτεχνική ευρωπαϊκή παράδοση και τον μοντερνισμό.

Είμαι μόνη μου μέσα σε μια πολυμελή οικογένεια αυτές τις μέρες κι αυτό είναι το χειρότερο συναίσθημα που έχω βιώσει ποτέ μου. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια δεν είχα ιδέα ότι η μοναξιά είναι χειρότερη από τη λύπη.
Όταν ο πατέρας της μεταφέρεται σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων, η Μπεθ προσφέρεται να αδειάσει το πατρικό σπίτι και τότε διαπιστώνει έκπληκτη ότι η πόρτα της σοφίτας όπου κάποτε έπαιζε με τα αδέρφια της είναι ασφαλισμένη με λουκέτο. Ακόμα μεγαλύτερη είναι η έκπληξή της όταν ανακαλύπτει τι κρύβεται από πίσω – ένα χάος από πίνακες του πατέρα της, στοίβες από πεταμένα χαρτιά και πολλά άχρηστα πράγματα στο κατά τα άλλα σχολαστικά τακτοποιημένο σπίτι τους.
Ξεκαθαρίζοντας την ακαταστασία, βρίσκει μια σελίδα ημερολογίου, γραμμένη με τον γραφικό χαρακτήρα της μητέρας της. Όλοι γνωρίζουν ότι η Γκρέις είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητικό δυστύχημα, αλλά αυτό το χειρόγραφο φέρνει στο φως μια πολύ πιο ζοφερή εκδοχή. Πολύ γρήγορα η Μπεθ σχηματίζει μια διαφορετική και ανησυχητική εικόνα της οικογένειάς της: η μητέρα της έπασχε από επιλόχεια κατάθλιψη και ο σύζυγός της έμοιαζε ελάχιστα με τον στοργικό πατέρα που γνώρισαν η ίδια και τα αδέρφια της…

Ο αστροφυσικός Neil deGrasse Tyson έχει προσελκύσει έναν από τους μεγαλύτερους αριθμούς διαδικτυακών ακολούθων στον κόσμο, χάρη στον μεταδοτικό τρόπο με τον οποίο μιλά για την επιστήμη και το σύμπαν μας. Το μπεστ-σέλερ του Αστροφυσική για βιαστικούς (2017) πρόσφερε σε περισσότερο από ένα εκατομμύριο αναγνώστες μια εύστοχη και προσιτή κατανόηση του σύμπαντος.

Τώρα ο Tyson μάς αποκαλύπτει την αλληλογραφία του με ανθρώπους από όλο τον κόσμο που τον προσέγγισαν αναζητώντας απαντήσεις σε μικρά ή μεγάλα ερωτήματα σχετικά με την επιστήμη, την πίστη, τη φιλοσοφία, τη ζωή και –φυσικά– τον Πλούτωνα.

Οι εύστοχες, ενθουσιώδεις και συχνά χιουμοριστικές απαντήσεις του αντικατοπτρίζουν τη δημοτικότητά του και την ικανότητά του να μας διδάσκει με κατανοητό τρόπο τα μυστικά του σύμπαντος.

Το πιο ειλικρινές και εγκάρδιο έργο του μέχρι σήμερα, Επιστολές από έναν αστροφυσικό, μας εισάγει σε μια νέα, προσωπική διάσταση της αναζήτησής του ως προς τη θέση μας στο σύμπαν.

Το βιβλίο προλογίζει ο Παύλος Καστανάς, δημιουργός του καναλιού Astronio.

Μπορεί σήμερα να πλοηγούμαστε παντού, ακόμη κι ως το διπλανό τετράγωνο, με τη βοήθεια του GPS και των Google maps, όμως αυτό δεν θα ήταν εφικτό αν κάποιοι δεν είχαν επινοήσει την έννοια του χάρτη πριν από χιλιάδες χρόνια…

Πώς έμοιαζαν οι πρώτοι χάρτες, αυτοί που επέτρεψαν στον άνθρωπο να έχει μια όλο και πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον κόσμο που ήξερε;

Ο Εδουάρδ Νταλμάου γίνεται ο ξεναγός μας στην ιστορία των χαρτών, από τους πρώτους χάρτες της ανθρωπότητας ως αυτούς των μεγάλων εξερευνητών. Το βιβλίο περιλαμβάνει πλούσια εικονογράφηση.

«Ο Μολώχ, σύμφωνα με τη Βίβλο, είναι ο θεός των κακών, ο θεός των Χαναναίων, των Αμονιτών, είναι το είδωλο στο οποίο προσφέρονται ανθρωποθυσίες.»

Για τον Ντέσνερ, οι Η.Π.Α. είναι ένας σύγχρονος Μολώχ. Στο βιβλίο του συνθέτει μια προκλητική, κριτική παρουσίαση της ιστορίας των Η.Π.Α., αποκαλύπτοντας με ποιο τρόπο το ισχυρότερο μέλος του ΝΑΤΟ παρουσιάζεται ως φιλειρηνική δύναμη, τη στιγμή που παρουσιάζει ύποπτες και σκοτεινές πτυχές. Από τον αποικισμό του Νέου Κόσμου και την εξολόθρευση των Ινδιάνων μέχρι το Βιετνάμ και την «Καταιγίδα της ερήμου» στον Περσικό Κόλπο, ο Ντέσνερ παρουσιάζει ενδελεχώς τα ιστορικά στοιχεία που στηρίζουν  την κριτική του για την εσωτερική και εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. διαχρονικά.

Το συναρπαστικό αυτοβιογραφικό χρονικό της νεότητας του Ρόμπερτ Γκρέιβς αρχίζει με σκηνές και γεγονότα από τις παιδικές διακοπές στο σπίτι του παππού του στη Γερμανία και στο οικογενειακό εξοχικό στην Ουαλία, όπως και από τη μαθητική ζωή στην Αγγλία των αρχών του 20ου αιώνα. Το καλοκαίρι της αποφοίτησής του από το Γυμνάσιο και λίγο πριν από την εγγραφή του στην Οξφόρδη, ξεσπάει ο Μεγάλος Πόλεμος. Εθελοντής στο Βασιλικό Σύνταγμα των Ουαλών Τυφεκιοφόρων, θα ζήσει τη φωτιά του πολέμου στα χαρακώματα της Γαλλίας, όπου θα τραυματιστεί βαριά. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Βασικό αίτημα του Κοραή ήταν να συλλάβουμε την αρχαιότητα πάλι σ’ όλο το εύρος του πολιτισμού της. Το κεντρικό βάρος των επιστημονικών ερευνών του επί των ελληνικών κλασικών κειμένων κατευθύνεται προς το παιδαγωγικό και το πολιτικό νόημα του πολιτισμού της Αρχαίας Ελλάδας. Η ουμανιστική αυτή συνισταμένη των συλλογισμών του, υπό την οποία συνδέονται κατά φυσικό τρόπο πολλά έξοχα πνεύματα πολλών λαών του δυτικού ημισφαιρίου, μπορεί ακόμη και σήμερα να υπηρετεί τους ίδιους σκοπούς, προς αμοιβαία πνευματική κατανόηση των ευρωπαϊκών εθνών, που μοιραία συνδέονται μεταξύ τους ανέκαθεν με τους στενούς πνευματικούς δεσμούς. Ο Κοραής θεωρείται δίκαια ένας από τους καλύτερους εκπροσώπους της πολιτικής επιστήμης. Τα κείμενά του διατηρούν ζωντανή και καλλιεργούν με μαγευτική επιδεξιότητα την παράδοση του πολιτισμού εκείνου, με την κληρονομία και συντήρηση του οποίου συνδέονται όλοι οι λαοί του Δυτικού κόσμου.

Πουλημένη από τη μητέρα της. Σκλαβωμένη σε ένα πορνείο της Πομπηίας. Αποφασισμένη να επιβιώσει. Το όνομά της είναι Αμάρα. Καλώς ήλθατε στη Λυκοφωλιά…
Η Αμάρα ήταν κάποτε ένα καλομαθημένο κορίτσι, μέχρι που ο θάνατος του πατέρα της βύθισε την οικογένειά της στην ανέχεια. Τώρα είναι σκλάβα σε ένα κακόφημο πορνείο της Πομπηίας, στην ιδιοκτησία ενός άντρα τον οποίο απεχθάνεται Έξυπνη και ευρηματική, η Αμάρα αναγκάζεται να κρύβει τα ταλέντα της. Προς το παρόν, η μόνη της αξία έγκειται στον πόθο που μπορεί να προκαλέσει στους άλλους.
Όμως το φρόνημα της Αμάρα κάθε άλλο παρά πτοείται. Τη μέρα, περπατάει στους δρόμους με τα άλλα κορίτσια της Λυκοφωλιάς, βρίσκοντας παρηγοριά στα γέλια και στα όνειρα που μοιράζονται. Γιατί οι δρόμοι της Πομπηίας είναι ζωντανοί και γεμάτοι ευκαιρίες. Εκεί έξω, ακόμα και ο πιο ταπεινός δούλος μπορεί να εξασφαλίσει μια αλλαγή της τύχης του. Η Αμάρα έχει μάθει ότι όλα στην πόλη αυτή έχουν την τιμή τους. Πόσο όμως θα της κοστίσει η ελευθερία της;
Διαδραματιζόμενο στο πασίγνωστο αρχαίο πορνείο «Λουπανάρ», το μυθιστόρημα Η Λυκοφωλιά ρίχνει φως στην καθημερινή ζωή μιας κατηγορίας γυναικών των οποίων ο ρόλος στην αρχαία κοινωνία παρέμεινε για αιώνες αγνοημένος.

«Μια συναρπαστική ιστορία που εξυμνεί τη γυναικεία αλληλεγγύη απέναντι στην καταπίεση και την εχθρότητα. Πλούσιο σε ιστορικά στοιχεία, ομορφιά και ωμότητα… Το λάτρεψα» – CAROLINE LEA, συγγραφέας του The Glass Woman

Το έργο του Έλληνα σκηνοθέτη, συνέχεια του «Αμέρικα, Αμέρικα», με αυτοβιογραφικά στοιχεία. Καλύπτει την περίοδο 1910-1919. Μεταξύ δύο κόσμων – προσωπογραφία του ήρωα, ο οποίος βιώνει ταυτόχρονα τα αισθήματα από το παρελθόν, που αντιπροσωπεύει η καταγωγή του, και τις ελπίδες για το μέλλον, που ενσαρκώνει το «αμερικάνικο όνειρο».

Συνέχεια των κειμένων Φρέντυ Γερμανού, αρθρωμένη σε οκτώ μέρη. Πινακοθήκη προσώπων και χρονικό μιας ολόκληρης εποχής