Γλυκόπικρο αντίο, Μυθιστόρημα

Η Αχντάφ Σουέιφ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κάιρο. Όταν ξέσπασε η αιγυπτιακή επανάσταση στις 25 Ιανουαρίου 2011, μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες άλλους, έκανε σπίτι της την πλατεία Ταχρίρ για δεκαοχτώ μέρες.

Στα ταραγμένα χρόνια ανάμεσα στους δυο παγκόσμιους πολέμους, ο Ρολφ, ο Ότο, και η μικρή ξαδελφούλα του Ότο, η Λουίζα, παιδιά εύπορων και αφομοιωμένων εβραϊκών οικογενειών της Νυρεμβέργης, γίνονται στενοί φίλοι. Καθώς ο αντισημιτισμός διογκώνεται και η ανασφάλεια μεγαλώνει, ο πατέρας της Λουίζας την στέλνει εσωτερική σε ένα σχολείο στην Ελβετία, και αργότερα στην Αγγλία. Παράλληλα, η οικογένεια του Ρολφ συνειδητοποιεί σταδιακά τι επιφυλάσσει ο Χίτλερ στους Εβραίους και βοηθάει τον Ρολφ να μεταναστεύσει στην Αμερική, όπου ο νεαρός βρίσκει δουλειά και αφοσιώνεται στην εθελοντική προσπάθεια να βοηθήσει και άλλους Εβραίους να δραπετεύσουν. Ο Ότο ακολουθεί. Ύστερα από μερικές ερωτικές περιπέτειες της Λουίζας με Βρετανούς, η κοπελίτσα βρίσκεται στην Αμερική, όπου οι τρεις φίλοι συναντιούνται και πάλι. Ο εσωστρεφής, συντηρητικός Ρολφ και η περιπετειώδης, επιρρεπής στις διασκεδάσεις, χαρούμενη Λουίζα ερωτεύονται και παντρεύονται, αναζητώντας ο ένας στον άλλον κάτι που κανένας απ’ τους δυο δεν μπορεί να προσφέρει. Η Λουίζα μένει έγκυος, αλλά σχεδόν αμέσως διαπιστώνεται ότι πάσχει από καλοήθη όγκο στον εγκέφαλο. Η εγχείρηση που ακολουθεί την αφήνει σχεδόν παράλυτη, ενώ τη φροντίδα του μωρού της, της Έμμα, την αναλαμβάνει μια διπρόσωπη, δόλια οικονόμος, την υποκρισία της οποίας ο Ρολφ δεν είναι σε θέση να διακρίνει. Η Λουίζα δεν είναι πια το πρόσωπο που έχει εξιδανικεύσει ο Ρολφ και έτσι το ζευγάρι οδηγείται στο διαζύγιο, κάτι που και οι δυο θεωρούν ως μοιραία επιβεβαίωση ενός πεπρωμένου που δεν μέλλεται να γνωρίσει την ευτυχία. Καθώς η Έμμα ενηλικιώνεται βλέπει το διαζύγιο των γονιών της σαν προδοσία, μια αποτυχία που αργότερα αντικατοπτρίζεται στη δική της ζωή, καθώς και εκείνη εγκαταλείπεται από τον εραστή της, έναν μυστηριώδη ακτιβιστή από την Καμπότζη.

Οξυδερκές, ζωντανό, βαθιά ανθρώπινο, το βιβλίο αντιπαραθέτει την προσωπική τραγωδία στις μεγάλες καταστροφές της ιστορίας του 20ού αιώνα. Μέσα από τη διεισδυτική αποτύπωση της ζωής των εμιγκρέδων, διερευνά τη συνθήκη της εξορίας και το απρόβλεπτο κάθε έρωτα και κάθε ανθρώπινης μοίρας.