Η οδύσσεια ενός αμετανόητου κομμουνιστή

Ο περισσότερο εκφραστικός και ευρηματικός Βρετανός ιστορικός της γενιάς του γράφει με εξαιρετική αυτοπεποίθηση για τις πολυπλόκαμες προεκτάσεις και συνέπειες των συγκρούσεων από τα προεόρτια του Α Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι και τα μεθεόρτια του Ψυχρού.

… Ο πατέρας μού το έλεγε όταν ήμουν μικρός: “Θα πεθάνεις στην ψάθα με τη λογοτεχνία”. Τελικά μπορεί να βγει δικαιωμένος. Αλλά δεν έζησα, μπαμπά, στην ψάθα. Έζησα στα πλούτη με τη λογοτεχνία. Αν πεθάνω στην ψάθα είναι το λιγότερο. Τι να τα κάνεις τα πλούσια φέρετρα;” Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας δεν είναι μια “κλασική” αυτοβιογραφία. Πρόκειται μάλλον για σελίδες ημερολογίου, για “φύλλα φθινοπωρινά”,

Κάθε θεωρία συνωμοσίας που σέβεται τον εαυτό της αναφέρει κάπου τη CIA, τη “μητέρα όλων των μυστικών υπηρεσιών”