Καβάλα στα κύματα!

Εις τα διηγήματα, όσα εδημοσίευσα κατά καιρούς ο υποφαινόμενος τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα ενεπνεύσθην, αληθώς, από τας αναμνήσεις μου και τα αισθήματα μου, τα οποία θέλγουσιν και συγκινούσιν εμέ αυτόν – ίσως και ολίγους φιλαναγνώστας […] Έπειτα ουδαμού σχεδόν θα εύρηται ότι επέζησα βεβιασμένην θέσιν ή πλοκήν, όπως γαλβανίσω την περιέργειαν του αναγνώστου. Όπου γίνεται λόγος περί ξενιτεμένων, οίτινες επιστρέφουσι μετά μακράν απουσία ή στέλλουσι γράμματα μετά υλικής παρηγορίας εις τους οικείους, ταύτα όλα βασίζονται επί της πραγματικότητος […] Αλλά τα πλείστα των υπ’ εμού γραφέντων εορτασίμων διηγημάτων έχουσιν, ας μου επιτραπή ο λατινικός όρος, a priori την υπόθεσιν, είναι δηλαδή μάλλον θρησκευτικά. (Α. Παπαδιαμάντης, “Λαμπριάτικος ψάλτης”, διήγημα από τον παρόντα τόμο. Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Δανάη φτάνει στην εφηβεία κοιτάζοντας τον ποταμό Γάγγη από τις όχθες του. Την Ινδία γνωρίζουν για χώρα τους και αυτή και ο αδερφός της. Όμως τώρα οι γονείς τους αποφασίζουν να μετακομίσουν στην Ελλάδα. Η Δανάη πρέπει να τα αφήσει όλα πίσω της, για να βρεθεί στην Άνδρο, το νησί καταγωγής της μητέρας της.
Η αλλαγή είναι μεγάλη και η προσαρμογή δύσκολη. Μα όλα αλλάζουν όταν η Δανάη μαθαίνει για τα νερά της Άρνης, τις πηγές που σε βοηθάνε να ξεχάσεις. Εκεί, στην Άρνη, ζει η προγιαγιά Ανατολή, που ανακαλύπτει πως έχει ένα μενταγιόν ίδιο με το δικό της!
Τίνος είναι η φωτογραφία που η Δανάη βρίσκει κρυμμένη μέσα στο παμπάλαιο μενταγιόν; Τι σχέση έχει ο ξένος αυτός άντρας με την οικογένειά της; Θα βρει τις απαντήσεις; Θα καταφέρει να εξιχνιάσει αυτή τη Μυστική Αποστολή; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)