Το Φάντασμα της Όπερας

Αλλά ο δρόμος προς την εξάγνιση είναι τραχύς και χρειάζεται τόλμη. Για να φτάσει στην τέλεια αγνότητα ένας άνθρωπος πρέπει να ξεφύγει από τα αντίθετα ρεύματα της αγάπης και του μίσους, της συμπάθειας και της αντιπάθειας και πρέπει να είναι τέλεια ελεύθερος από πάθη στη σκέψη, στον λόγο, στην πράξη. Γνωρίζω πως δεν είμαι κάτοχος αυτής της τριπλής αγνότητας, παρόλη την ακατάπαυστη προσπάθειά μου για να τη φτάσω· ιδού γιατί οι έπαινοι του κόσμου δεν μου κάνουν ευχαρίστηση και μάλιστα πολλές φορές μου φέρνουν λύπη. Ο δαμασμός των παθών μού φαίνεται πολύ πιο δύσκολος από την κατάκτηση του κόσμου με τη δύναμη των όπλων…

“Of course it’s vulgar. It’s about war.”

After decades of war, one woman has had enough.

Under the leadership of Lysistrata—whose name means disbander of the army—the women of Greece swear an oath to force their men to end all war.

It will be hard, but if they can withhold sex from their husbands and lovers as an incentive for them to negotiate a lasting peace, Lysistrata is confident they will be able to bring an end to the hostilities.

But who will capitulate first? The men because they miss their women? Or the women because they miss their men?

This fresh re-telling of Aristophanes’ comic masterpiece tells the story of how the suffering brought about by the withdrawal of marital privilege was so much greater than the suffering brought about by war that, when forced to choose between abstinence and peace, the men of Greece reluctantly chose peace

Αγαπητέ Μπόζι – Μετά από μια τόσο μακριά και άκαρπη αναμονή, αποφάσισα να σου γράψω τελικά εγώ, τόσο για το δικό σου το καλό όσο και για το δικό μου, καθώς δεν μου είναι ευχάριστο να σκέφτομαι ότι πέρασα δυο ατελείωτα λεπτά φυλακισμένος, χωρίς να έχω λάβει ούτε μια γραμμή από μέρους σου, ούτε καμιά είδηση ή ένα μήνυμα έστω, παρά μονάχα αυτά που μου προξενούσαν πόνο. Η εκ βαθέων κραυγή ενός μεγάλου πνεύματος, που στο έργο του διακήρυξε ότι η ζωή αντιγράφει την τέχνη, κάτι που επιβεβαίωσε, συχνά με τις πιο δραματικές κορυφώσεις, ο ίδιος με τον τρόπο που έζησε τον πολυτάραχο βίο του. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Mια παράξενη γυναίκα, φίλη της οικογένειας Μίλλερ, βγαίνει από το άσυλο κι έρχεται να επιτείνει την ήδη χαοτική κατάσταση στο σπίτι του συγγραφέα. Η παρουσία της εκεί θα γίνει η αφορμή ενός ξεσπάσματος αισθημάτων και βιωμάτων, που μεταφέρεται σε ένα συναρπαστικό βιβλίο, τον “Σύνδεσμο”, με τον οποίο ολοκληρώνεται η περίφημη τριλογία “Η ρόδινη σταύρωση”.

Μια μακρά ταλάντωση από τη χαρά ως την αθλιότητα, από την ειλικρίνεια ως την χυδαιολογία η αχαλίνωτη ελευθερία του να γράφει κανείς για μια ζωή ερωτική, αναρχούμενη, διψασμένη: για τη ζωή του.