Η Αυτοκρατορία της γης

Ο ποιητής γεννήθηκε από πλούσια οικογένεια στην Αλεξάνδρεια της Αίγυπτου, “σ’ ένα σπίτι της οδού Σερίφ”, όπως αναφέρει σε αυτοβιογραφικό του σημείωμα.
Η εμπορική ιδιότητα του πατέρα του και η αρχοντιά της μητέρας του με τη φαναριώτικη καταγωγή, συνετέλεσαν σημαντικά στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Ταξίδεψε στο Παρίσι, στην Αγγλία, στην Ελλάδα και στον τόπο καταγωγής της μητέρας του, την Κωνσταντινούπολη. Ο “Αλεξανδρινός”, όπως αναφέρεται, ποιητής ως το τέλος της ζωής του, εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος σε κρατική υπηρεσία της Αλεξάνδρειας.
Ο Καβάφης, άρχισε να δημοσιεύει ποιήματά του από το 1886. Από τις αρχές όμως, του 20ού αιώνα άρχισε να βρίσκει τη δική του ποιητική έκφραση, μετά την ηλικία των 40 ετών. Πριν ηττηθεί από την επάρατη νόσο, τη μέρα που συμπλήρωνε 70 χρόνια ζωής, είχε προλάβει να γράψει 154 ποιήματα που αναγνώρισε ο ίδιος (τα λεγόμενα Αναγνωρισμένα), 37 Αποκηρυγμένα ποιήματα (της περιόδου της νιότης του σε ρομαντική καθαρεύουσα, που ο ίδιος αποκήρυξε), 75 Κρυμμένα, που βρέθηκαν τελειωμένα στα χαρτιά του και 30 Ατελή (τα οποία δηλαδή, δεν είχαν πάρει οριστική μορφή). […] (Από την έκδοση)

Αγαπητέ Μπόζι – Μετά από μια τόσο μακριά και άκαρπη αναμονή, αποφάσισα να σου γράψω τελικά εγώ, τόσο για το δικό σου το καλό όσο και για το δικό μου, καθώς δεν μου είναι ευχάριστο να σκέφτομαι ότι πέρασα δυο ατελείωτα λεπτά φυλακισμένος, χωρίς να έχω λάβει ούτε μια γραμμή από μέρους σου, ούτε καμιά είδηση ή ένα μήνυμα έστω, παρά μονάχα αυτά που μου προξενούσαν πόνο. Η εκ βαθέων κραυγή ενός μεγάλου πνεύματος, που στο έργο του διακήρυξε ότι η ζωή αντιγράφει την τέχνη, κάτι που επιβεβαίωσε, συχνά με τις πιο δραματικές κορυφώσεις, ο ίδιος με τον τρόπο που έζησε τον πολυτάραχο βίο του. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Η συνέχεια της τριλογίας είναι και συνέχεια της πορείας του ήρωα – αφηγητή προς την κατάκτηση της συγγραφικής τέχνης και της πνευματικής ολοκλήρωσης μέσα από την αυτογνωσία.

Η αναζήτηση της ευδαιμονίας, η πίστη στην αιωνιότητα της ελευθερίας, η κατάργηση των εξωτερικών και εσωτερικών δεσμών είναι μερικά από τα μοτίβα που διατρέχουν το έργο, δοσμένα μέσα από μονολόγους, διαλόγους και περιγραφές που φωτίζουν τους χαρακτήρες και μαζί μιαν ολόκληρη εποχή που σημάδεψε τον εικοστό αιώνα.

Η γνωστή ανατρεπτική και ελευθερόστομη γραφή του συγγραφέα είχε ως συνέπεια την απαγόρευση της “Ρόδινης σταύρωσης”, η οποία για χρόνια διαβαζόταν άπληστα αλλά λαθραία στην ίδια της τη χώρα

“Το καλύτερο φρούριο που υπάρχει είναι να μην είναι κανείς μισητός στο λαό, γιατί, ακόμα κι αν έχεις φρούρια και ο λαός σε μισεί, δεν θα σε σώσουν.”

Το διαχρονικό εγχειρίδιο εξουσίας και πολιτικού ρεαλισμού

Ο Ηγεμόνας του Νικολό Μακιαβέλι παραμένει ένα από τα πιο προκλητικά και πολυσυζητημένα έργα της παγκόσμιας πολιτικής σκέψης. Γραμμένο στις αρχές του 16ου αιώνα, το βιβλίο αυτό δεν είναι απλώς ένα θεωρητικό κείμενο για την εξουσία – είναι ένας ωμός, ευθύς και συχνά αμφιλεγόμενος οδηγός πολιτικής επιβίωσης και στρατηγικής σκέψης.

O Μακιαβέλι περιγράφει πώς ένας ηγεμόνας πρέπει να ενεργεί για να αποκτήσει, να διατηρήσει και να ενισχύσει την εξουσία του. Με παραδείγματα από την 8,16 της Αναγέννησης αλλά και την ιστορία της αρχαιότητας, προτείνει έναν ρεαλιστικό τρόπο σκέψης για την πολιτική, που διαχωρίζει την ηθική από την αποτελεσματικότητα.

Ο Ηγεμόνας δεν απευθύνεται μόνο σε μελετητές της πολιτικής θεωρίας, αλλά σε κάθε άνθρωπο που θέλει να κατανοήσει πώς λειτουργεί η δύναμη, η εξουσία και η στρατηγική στην ανθρώπινη κοινωνία.