Τα Χριστούγεννα του Σποτ

Ένα μικρό χωριό, που το τραγούδι του ήταν μόνο οι ήχοι της φύσης, βγαίνει από τον Εμφύλιο αποδεκατισμένο και ρημαγμένο, αλλά όχι διχασμένο. Η ιστορία του Ρήγα και των άλλων μπορεί να το βύθισε στο πένθος, οι κάτοικοί του όμως έψαχναν πάντα τη δικαίωση.

” Να σας πω το πρόβλημά μου; Δεν γαμάω αρκετά! Σχεδόν καθόλου! Ονειρεύομαι να κάνω έρωτα μ΄ ένα σωρό γυναίκες: με τη γειτόνισσα του επάνω ορόφου και με τη φίλη της, που είναι και οι δύο παντρεμένες, με τη γυναίκα του αρχισυντάκτη μου, μια μελαχρινή με γαμψή μύτη (έχω την εντύπωση ότι αρέσω περισσότερο στις γυναίκες που έχουν γαμψή μύτη), με τη σερβιτόρα ενός μπαρ, που βρίσκεται κοντά σ΄ έναν παλιό εκδοτικό οίκο, με τη μαρκησία των αγγέλων, με τη Νίκη της Σαμοθράκης, με την εκφωνήτρια του αεροδρομίου του Ορλύ, με τη θαμμένη ζωντανή, με την κυρία Ρενό, με τη δεσποινίδα Χέννινγκερ, με τα κορίτσια του Σίτυ Μπουμ-Μπουμ…”