Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, γραμμένο με το απαράμιλλο ύφος της Natasha Pulley. Το 1963, σ’ ένα στρατόπεδο εργασίας στη Σιβηρία, ο πρώην βιοχημικός Βαλέρι Κολχάνοφ εξασφαλίζει τα αναγκαία για να επιβιώσει: τις σωστές διασυνδέσεις με τους δεσμοφύλακες για πρόσβαση σε φαγητό και τσιγάρα, ζεστές μπότες και τις μικρές χαρές της ζωής, για να μην τρελαθεί. Μια μέρα όμως, η μέντοράς του στο πανεπιστήμιο επεμβαίνει και τον πηγαίνει από το παγωμένο γκουλάγκ σε μια μυστηριώδη κρυφή πόλη, σε απόσταση αναπνοής από ένα συγκρότημα πυρηνικών αντιδραστήρων. Ολόγυρα υπάρχει ένα δάσος τόσο κατεστραμμένο, που τα δέντρα του μοιάζουν να έχουν σκουριάσει εκ των έσω. O Βαλέρι ξαναγίνεται ο δρ Κολχάνοφ και προορίζεται να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του μελετώντας την επίδραση της ραδιενέργειας στην τοπική πανίδα. Αλλά ενώ εργάζεται, προκύπτουν κάποια ανησυχητικά ερωτήματα: Γιατί υπάρχει τόσο υψηλή συγκέντρωση ραδιενέργειας στην περιοχή; Τι ακριβώς κρύβουν από τους ανυποψίαστους πολίτες που ζουν στην πόλη; Κι αν συνεχίσει να ψάχνει τις απαντήσεις, άραγε θα μείνει ζωντανός μέχρι το τέλος της ποινής του; «Ο Βαλέρι έχασε την αίσθηση του χρόνου. Λίγο μετά, η πράκτορας της Κα Γκε Μπε γύρισε την εφημερίδα προς το μέρος του για να ρωτήσει αν ήθελε να τη διαβάσει. Εκείνος έγνεψε καταφατικά και κοίταξε σαστισμένος τα άρθρα στο πρωτοσέλιδο. Είχαν περάσει έξι χρόνια από την τελευταία φορά που έπιασε φύλλο της Αλήθειας. Είχαν αλλάξει τη γραμματοσειρά. Διάβαζε αργά, ανίκανος ν’ αποτινάξει την αίσθηση ότι έκανε κάτι απαγορευμένο. Ήταν οι κλασικές ειδήσεις: η οικονομία, μια παρέλαση για τη Μέρα Μνήμης του Λένιν στη Μόσχα, μια ωραία σκηνοθετημένη φωτογραφία με λάβαρα και πλήθη και τανκ στην Κόκκινη Πλατεία. Διάβασε τα πάντα, περιλαμβανομένης της πρόβλεψης του καιρού και των μικρών αγγελιών στην πίσω σελίδα, κι είχε μια αλλόκοτη, απατηλά ζεστή αίσθηση ότι, μετά από τόσο πολύ καιρό μακριά απ’ όλα, ο κόσμος τού άπλωνε ξανά το χέρι. Όταν αντιλήφθηκε την αίσθηση, έκλεισε την εφημερίδα. Ήταν επικίνδυνο να ξαναρχίσει να θέλει τέτοια πράγματα».

Μια μητέρα εξαφανίζεται. Ένας πατέρας θεωρείται ένοχος. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη. Δεν υπάρχουν μάρτυρες. Για τα παιδιά υπάρχει μόνο αμφιβολία. Ένα απόγευμα του Νοέμβρη του 1975 η δεκάχρονη Μιράντα Λάρκιν επιστρέφει από το σχολείο και βρίσκει το σπίτι τρομερά ήσυχο. Η μητέρα της λείπει. Τίποτε άλλο δεν είναι παράταιρο. Δεν υπάρχει κανένα σημάδι πάλης. Το χαρτζιλίκι που της έχει αφήσει η μαμά της παραμένει στο χολ, στο συνηθισμένο σημείο. Έτσι ξεκινά ένα μυστήριο που θα διαρκέσει μια ζωή. Τι απέγινε η Τζέιν Λάρκιν; Οι αστυνομικοί υποπτεύονται τον σύζυγο της Τζέιν. Ως συνήγορος υπεράσπισης, σίγουρα ο Νταν Λάρκιν είναι ο καταλληλότερος για να ξεφύγει από την αστυνομία. Όμως δεν βρέθηκαν στοιχεία που να τον συνδέουν με την εξαφάνιση και η υπόθεση σβήνει σιγά σιγά· παραμένει ένα μυστήριο που σιγοβράζει άλυτο. Τα τρία παιδιά της Τζέιν –ο Άλεξ, ο Τζεφ και η Μιράντα– αφήνονται στα χέρια ενός άντρα που μπορεί να έχει δολοφονήσει τη μητέρα τους. Δύο δεκαετίες αργότερα ανακαλύπτονται τα λείψανα της Τζέιν Λάρκιν. Η έρευνα αρχίζει ξανά. Τα παιδιά, ενήλικες πλέον, αναγκάζονται να διαλέξουν πλευρά. Με τον πατέρα τους ή εναντίον του; Ένοχος ή αθώος; Και τι γίνεται αν κάνουν λάθος; Μια ιστορία για τα οικογενειακά μυστικά και την εκδίκηση, αλλά και την αγάπη και την ενηλικίωση. Με το «Ό,τι αγαπώ το φέρνω μαζί μου» ο αριστοτεχνικός συγγραφέας της Υπόθεσης Jacob έχει δημιουργήσει κάτι καθηλωτικό, αξέχαστο και πρωτότυπο – σε αντίθεση με οποιοδήποτε άλλο αστυνομικό μυθιστόρημα που έχω διαβάσει. Joseph Finder, συγγραφέας του best seller των New York Times «House on Fire» Ένα συναρπαστικό μυστήριο και μια οικογενειακή τραγωδία που στοιχειώνει, σπαρακτική σε διάφορα σημεία, με χαρακτήρες έντονα σκιαγραφημένους και όλες τις συγκινήσεις ενός κλασικού whodunnit… Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Ούτε εσύ θα μπορείς. Alex Michaelides, συγγραφέας των «Η σιωπηλή ασθενής» και «Οι κόρες» Μια γυναίκα εξαφανίζεται, αφήνοντας τα παιδιά της να αναρωτιούνται αν ο πατέρας τους είναι δολοφόνος… Ένα καταστροφικό οικογενειακό δράμα… Kirkus