Όταν ο Μάνθος οργανώνει την απόδρασή του από τη φυλακή, ένα πράγμα έχει στο μυαλό του: την εκδίκηση. Η αγωνία του είναι να βρει εκείνους που τον πρόδωσαν και να πάρει πίσω αυτό που του ανήκει, το μερίδιό του. Στη διαδρομή θα έχει δύο συμμάχους, τη Λούκα, φίλη ρακοσυλλέκτρια, και τη Σάντρα – δύο γυναίκες που θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του. Και, από την άλλη πλευρά, την αστυνομία να τον ψάχνει παντού και τη συμμορία να θέλει την εκτέλεσή του. Η νύχτα είναι δύσκολη και ακόμα πιο επικίνδυνη από αυτή που είχε γνωρίσει. Δεν έχει έλεος.

Ένα βιβλίο στο οποίο δεν περισσεύει τίποτα. Όλα είναι τοποθετημένα με ακρίβεια. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα αντάξιο των καλύτερων του είδους διεθνώς, που εκτοξεύει την αγωνία στο έπακρο.

Δολοφονίες, μυστικά και εκδίκηση και μια νότα ρομαντισμού συνδυάζονται σε αυτό το εμπνευσμένο αστυνομικό μυθιστόρημα με τις τόσες ανατροπές, που σίγουρα θα σας καθηλώσει μέχρι την τελευταία του σελίδα.

Από νωρίς έζησε τη σκοτεινή πλευρά της πραγματικότητας. Όμως, αν και βρέθηκε στο περιθώριο, δεν ένιωσε ποτέ παραβάτης. Ο δρόμος τον ατσάλωσε. Μέσα στα άχρηστα των ανθρώπων ανακάλυψε τον εαυτό του. Στις σκισμένες σελίδες των πεταμένων βιβλίων αναγνώρισε την αλήθεια κι έμαθε να την αντιμετωπίζει κλείνοντας την πόρτα στη θλίψη και στην απαισιοδοξία. Ήθελε να πιστέψει πως ο κόσμος είναι μια παρέα, που μπορεί να ’χει τους ηθικούς της κώδικες, αλλά τελικά η ανθρώπινη απληστία δεν κάνει διακρίσεις. Σήμερα, στα τριάντα του, έχει μπει σε μια περιπέτεια χωρίς γυρισμό. Ζητάει δικαίωση για την έντιμη στάση του, αλλά εισπράττει σφαίρες από αυτούς που προστάτευσε, γιατί αρνείται τον ρόλο του θύματος.

Έρωτες καταδικασμένοι, κοινωνικές συμβάσεις και

σταδιακές αποκαλύψεις.

Οι ασκοί του Αιόλου ανοίγουν,

σπέρνοντας τον θάνατο και την καταστροφή.

Ένα ναυάγιο στα ανοιχτά της Φαλκονέρας από το

παρελθόν συνεχίζει το ταξίδι των ψυχών στον χρόνο,

δίνοντας την ψευδαίσθηση μιας δεύτερης ευκαιρίας.

Η Άτροπος, η μοίρα που κόβει το νήμα της ζωής,

έχει ολοκληρώσει το έργο της για τον Αλέξανδρο.

τη Μαρία και την Κασσάνδρα, ή μήπως όχι;

Το αέναο ταξίδι της Μοίρας συνεχίζεται

και τα ερωτήματα για το πεπρωμένο

και την εξιλέωση παραμένουν ανοιχτά.

Ένας ύμνος στην αληθινή αγάπη και ένα συναρπαστικό ταξίδι στα ανεξερεύνητα μονοπάτια του μυαλού και της ψυχής.

Ποικίλες διηγήσεις και σχόλια ανοίγουν χάρτες και γυρεύουν φάρους.
Στον Πειραιά, στον Βόσπορο, στη Μασσαλία, στην Αμβέρσα, στην Μπανγκόκ… στις γέφυρες των καραβιών, με όλους τους καιρούς.
Σε πλεούμενα των μύθων, σαν τη φελούκα του Παπαδιαμάντη και τα καράβια του Ομήρου.
Αλλά και πέρα από μύθους, όπως στο τάνκερ Tina Onassis. Και πού να φανταστούμε ότι το Κώστας Καβάφης είναι ένα πολυταξιδεμένο φέρι;
Πόσο βαρύ φορτίο είναι ο θρόνος του Όθωνα που από βασιλιάς γίνεται εν πλω ένας απλός επιβάτης;
Μαζί με τον Τιτανικό ναυαγεί ένα ολόκληρο ταχυδρομείο. Πώς θα πληρωθούν οι ναύτες σε ένα πλοίο που ταξιδεύει με 13 μποφόρ και φέρει το όνομα Χρυσούς Αιών;
Ποια δικαιοσύνη κρίνει ένα δουλεμπορικό που ρίχνει τους δούλους στον Ατλαντικό;
Ποια είναι πιο παράξενη και τρομερή: μια γοργόνα, μια μέδουσα ή μια φάλαινα σε ενάντια ρεύματα;
Περαστικοί σαν τα ρεύματα οι ναυτικοί μελαγχολικοί έρωτες στο μπαρ La vache qui rit.
Περαστικά τα θαλασσινά νιάτα, εκείνο το όμορφο τρεχαντήρι τους και οι πόθοι τους που «πέφτουν» καταμεσής στο Αιγαίο πέλαγος…

Θαλασσινές ιστορίες. Αναγνωρίζουμε συχνά σε αυτές τη μοναχικότητα του ταξιδευτή, που αναμετριέται με το ανυπέρβλητο υγρό στοιχείο και τους απρόβλεπτους ορίζοντες. Αλλά και τη μοναδικότητα της δοκιμασίας αυτής. Η θάλασσα φαίνεται μόνη. Είναι και μοναδική. Στον αφρό των κυμάτων έχει και τη χαρά της…

Στα τέλη του 20ού αιώνα, στη Θεσσαλονίκη, η Δέσποινα, καθηγήτρια Αγγλικών, ανακαλύπτει μετά τον θάνατο των γονιών της κάποια στοιχεία που τη βάζουν σε υποψία. Αδυνατώντας να τα αγνοήσει, αρχίζει να αναζητά την αλήθεια. Όταν κάποτε της αποκαλύπτεται, αποδεικνύεται πολύ πιο οδυνηρή απ’ όσο μπορούσε να φανταστεί. Η μέχρι τότε ανέφελη ζωή της, αλλά και η ίδια η ύπαρξή της κλονίζονται συθέμελα. Από κει και πέρα δεν της απομένει παρά η αγωνία και ο αγώνας για να δαμάσει αυτό το άγριο πράγμα που λέγεται αλήθεια. Θα τα καταφέρει; Κι αν ναι, με ποιο τίμημα;
Παράλληλα, σε μια πολίχνη της Γερμανίας, ένας δασολόγος, ο Κουρτ – ορφανός πολέμου, μεγαλωμένος από μια κρυπτοναζί γιαγιά – ανακαλύπτει και αυτός με οδύνη ότι έχει ζήσει όλη τη ζωή του σε μια πλάνη. Ιχνηλατώντας τη δικιά του αλήθεια φτάνει στη Θεσσαλονίκη. Εκεί, σε μια μοιραία συνάντηση με τη Δέσποινα, θα αποκαλυφθεί και στους δύο το τελευταίο μυστικό.

Ένα μυθιστόρημα για το πώς η μοίρα, η πλάνη, το ψέμα και η αλήθεια παίζουν στα δάχτυλα τη ζωή μας.

Ο Πάνος είναι ιδιοκτήτης ενός παλαιοπωλείου στο Μπιτ Παζάρ της Θεσσαλονίκης. Οι μέρες του κυλούν μονότονα, χωρίς απρόοπτα, μέχρι τη στιγμή που παρουσιάζεται στο μαγαζί του ένας μυστηριώδης άντρας, ο οποίος του αναθέτει να βρει για εκείνον ένα οποιοδήποτε παλιό αντικείμενο που να είναι μοναδικό.
Από τότε μπαίνει σε μια περιπέτεια που ανατρέπει τη ζωή τη δική του και των γύρω του. Αποκτά ένα σπάνιο, πολύτιμο δαχτυλίδι που τον καλεί σε ένα παράξενο ταξίδι στον χρόνο και στον χώρο και τον οδηγεί στη Σμύρνη, στη Βηρυτό, στη Δαμασκό και στην Αλεξάνδρεια, όπου έρχεται σε επαφή με ανθρώπους που φαίνεται να γνωρίζουν γι’ αυτό περισσότερα από όσα δείχνουν.
Μήπως πίσω από την αναζήτηση μιας σπάνιας αντίκας κρύβεται το κυνήγι της ευτυχίας; Αν ναι, μέχρι πού μπορεί να οδηγήσει κάποιον το πάθος για την απόκτησή της;

να μυθιστορηματικό ταξίδι από την Οδησσό στη Σενεγάλη και στη μάχη της Φασόντα στις όχθες του Νείλου − στα σύνορα του αγγλο-αιγυπτιακού Σουδάν −, από το Αϊβαλί και την Αθήνα ως το Νανσί, την Μπραζαβίλ και τον ποταμό Κόνγκο.

Σε μια κρίσιμη περίοδο, στο τέλος του δέκατου ένατου αιώνα και στις πρώτες δεκαετίες του εικοστού, οι προσωπικές φιλοδοξίες μπλέκονται με τις συλλογικές ουτοπίες: ορθόδοξοι, καθολικοί, μουσουλμάνοι, Εβραίοι και άθεοι, λευκοί και μαύροι, εξερευνητές και επαναστάτες, άρχοντες, δημοκράτες και αναρχικοί γίνονται τα υποκείμενα κοσμογονικών αλλαγών.

Μια μυθιστορηματική εποποιία, μια τοιχογραφία του ευρωπαϊκού κόσμου που οικοδομήθηκε στα χρόνια λίγο πριν και λίγο μετά τον Μεγάλο Πόλεμο. Αυτό που σήμερα βλέπουμε είναι η πρόσοψή του. Η ανασκαφή των ερειπίων του είναι ξανακερδισμένος χρόνος.

Την τελευταία νύχτα του εικοστού αιώνα, ενώ ο κόσμος γιορτάζει το Μιλένιουμ με φαντασμαγορικές εκδηλώσεις και πυροτεχνήματα, βρίσκεται νεκρός στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη, με μια σφαίρα στο κεφάλι, ο εξηντατετράχρονος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός Οδυσσέας Μπλαντ. Στο σημείωμα που υπάρχει πάνω στο γραφείο του είναι γραμμένη η φράση Ο άνεμος κόπασε. Η σύντροφός του, Εκάβη Ηλιοπούλου, αναγνωρίζει μεν το πνεύμα του Μπλαντ, όχι όμως και τον γραφικό χαρακτήρα του. Πρόκειται για αυτοκτονία ή έγκλημα;

Κάτω από τον μανδύα ενός ψυχολογικού-αστυνομικού μυθιστορήματος ο συγγραφέας, ξεκινώντας από την κατοχική Θεσσαλονίκη, τον δωσιλογισμό και τον εκτοπισμό των Εβραίων της πόλης στο Άουσβιτς, μέσα από τη ματιά του Οδυσσέα Μπλαντ βλέπει υπό άλλο πρίσμα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη μεταπολεμική Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Ο Μπλαντ δεν ήταν απλώς ένας σκηνοθέτης, εραστής της Νουβέλ Βαγκ, που πέρασε σαν διάττοντας από το γαλλικό σινεμά τη δεκαετία του 1960, όταν ζούσε στο Παρίσι. Ήταν κυρίως αυτόπτης μάρτυρας γεγονότων τα οποία σφράγισαν την Ιστορία. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών ζούσε στο Λονδίνο. Με μια κάμερα Bolex στα χέρια περιπλανιόταν ανάμεσα στα ερείπια που άφησε πίσω του ο πόλεμος, καταγράφοντας τον αναδυόμενο καινούργιο κόσμο, που στα μάτια του φάνταζε ακόμη πιο επισφαλής από τον παλιό. Όμως, όπως πολλά άλλα παιδιά που βίωσαν τον πόλεμο, ο Μπλαντ έκρυβε μέσα του ένα αδιαπέραστο σκοτάδι.