Το βιβλίο “Η σκιά στο σπίτι” του Κωνσταντίνου Κέλλη συνδυάζει την αγάπη με τον τρόμο, προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία ανάγνωσης που εξερευνά τις αναμνήσεις και τις απώλειες. Με φόντο το παλιό αρχοντικό Καρατζά, δίπλα στη λίμνη Βόλβη, η ιστορία πλέκεται σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη μυστήριο και συγκίνηση.

Ο Τάσος Βαρθαλίτης, μετά τον πρόωρο θάνατο της συζύγου του Ναταλίας, προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή του μαζί με τα παιδιά του. Όμως, το αρχοντικό που αγοράζουν φέρνει στο φως μια σκοτεινή παρουσία που απειλεί να καταστρέψει την ήδη εύθραυστη οικογενειακή τους δομή. Οι συγκρούσεις που αναδύονται από τις αναμνήσεις και τα μυστικά του παρελθόντος δημιουργούν μια αγωνία που αναγκάζει τους ήρωες να αντιμετωπίσουν τις δικές τους σκιές.

Ο Κέλλης δημιουργεί μια γλώσσα δυνατή και ατμοσφαιρική, όπου οι περιγραφές του αναμειγνύονται με συναισθηματικούς κραδασμούς, καθιστώντας την ανάγνωση απορροφητική. Η ικανότητά του να συνδυάζει στοιχεία τρόμου με ανθρώπινες καταστάσεις προσθέτει βάθος στην πλοκή.

Αν αναζητάς ένα μεταφυσικό θρίλερ που θα σε κρατήσει σε αγωνία μέχρι την τελευταία σελίδα, η “Σκιά στο σπίτι” είναι μια επιλογή που δεν πρέπει να χάσεις. Ανέβασε τον πήχη της ανάγνωσής σου με μια ιστορία που θα σε συντροφεύει καιρό μετά το τέλος της.

Το Κιβώτιο, έργο φαντασίας, εξαιρετικά ευανάγνωστο και συναρπαστικό σε όλα τα κεφάλαια του, είναι κλασικό θα λέγαμε μυθιστόρημα, που όμως ξεχωρίζει αισθητά για τις συνεχείς παρεκβάσεις του από τα καθιερωμένα είδη, τα οποία γνωρίζει και σέβεται.

Σε πρώτο στρώμα φαίνεται να περιγράφει την επικίνδυνη περιπέτεια μιας σαρανταμελούς ομάδας επίλεκτων αγωνιστών να μεταφέρουν από την πόλη Α στην πόλη Β ένα κιβώτιο αγνώστων στοιχείων, από το περιεχόμενο του οποίου θα κριθεί η έκβαση της αποστολής. Το κιβώτιο φτάνει στο προορισμό του με μοναδικό επιζώντα τον ανώνυμο αφηγητή που είναι και ο μοναδικός μάρτυρας διεκπεραίωσης της επιχείρησης. Συνεπώς τίθεται από την αρχή θέμα της αξιοπιστίας του, που δεν τη προστατεύει το πλούσιο αγωνιστικό του παρελθόν. Έτσι υποχρεώνεται να απολογείται με επιστολές του απέναντι σε έναν ανακριτή που τον βλέπει μια φορά, και ο οποίος τελικά παραμένει άγνωστος και αγνώστων προθέσεων. Η κρίσιμη και αποφασιστική για το σύστημα «αλήθεια» παραμένει αίνιγμα και ο παραλήπτης της αλήθειας απροσδιόριστος.

Ωστόσο, η υπόθεση είναι πειστική, είναι αληθοφανής και το ενδιαφέρον της συνεχώς αυξάνει. Τα γεγονότα συμβαίνουν απέναντι σε μια υπαρκτή κατάσταση που παρουσιάζει τα συμπτώματα ενός αμείλικτου μηχανισμού, με τις δυνάμεις του σε πλήρη ετοιμότητα, συντηρώντας τις ασθένειες  του στην πιο αποτρόπαιη μορφή.

Γι’ αυτό, διαβάζοντας το έργο από μία ουσιαστική γωνία μπορείς να πεις ότι στο μυθιστορηματικό του σύμπαν συγκεντρώνεται ένας αντιπροσωπευτικός κόσμος ανθρώπων και καταστάσεων μιας κυνικά αυτορρυθμιζόμενης πολιτείας, όπου τα επισφαλή κίνητρα των οπαδών της κρύβονται με επιμέλεια πίσω από τη μονάδα αφοσίωσης και της υστεροβουλίας, ενώ καταγράφεται η κυρίαρχη νοοτροπία, σιωπηρά υποταγμένη στον πολιτικό αμοραλισμό, οποίος από ένα πρόταγμα ελευθερίας  – με διαδοχικές πράξεις – καταλήγει στην αναίρεση της. Και το μήνυμα του έργου, θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης; Ο συγγραφέας αρνείται να εφεύρει μια και μοναδική απάντηση για την ανθρώπινη μοίρα.