Ο Αϊζάια ήταν του Σάμιουελ και ο Σάμιουελ του Αϊζάια. Έτσι ήταν από την αρχή κι έτσι θα ήταν ως το τέλος. Στον στάβλο φρόντιζαν τα ζώα αλλά κι ο ένας τον άλλο, κάνοντας την άδεια καλύβα καταφύγιο της ανθρωπιάς, της τρυφερότητας και της ελπίδας σε έναν κόσμο που τον όριζαν σκληροί αφέντες. Αλλά, όταν ένας μεγαλύτερος άντρας –σκλάβος κι αυτός– προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια του αφέντη κηρύττοντας τη θρησκεία του στη φυτεία, οι σκλάβοι στράφηκαν ο ένας εναντίον του άλλου. Και η αγάπη του Αϊζάια και του Σάμιουελ, κάποτε τόσο απλή, έγινε ξαφνικά αμαρτία και απειλή για την αρμονία της φυτείας. Μ’ έναν λυρισμό που θυμίζει Toni Morrison, ο Robert Jones, Jr. δίνει φωνή σε σκλάβους και αφέντες μιας φυτείας του αμερικανικού Νότου, από τον Αϊζάια και τον Σάμιουελ έως τον άκαρδο κύριό τους και τις γυναίκες που τους πλαισιώνουν, γυναίκες που κουβαλούν στους ώμους τους την ψυχή της φυτείας. Καθώς το βάρος αιώνων –το βάρος των προγόνων αλλά και των γενεών που θα έρθουν– συσσωρεύεται και η ένταση αυξάνεται προς μια σαρωτική κορύφωση, το βιβλίο αποκαλύπτει την κληρονομιά της οδύνης και των βασάνων, αλλά ταυτόχρονα δονείται από ομορφιά, αλήθεια και την τεράστια, ηρωική δύναμη της αγάπης.

Σε µια τροµακτική, αν και όχι αδιανόητη, Σεούλ, εγκληµατικά συνδικάτα, «οργανωτές» και εκτελεστές διαγκωνίζονται για την κυριαρχία. Πίσω από τις δολοφονίες που αλλάζουν τον ρου της ιστορίας, βρίσκονται πάντα µηχανορράφοι, των οποίων τα σχέδια εκτελούν πληρωµένοι δολοφόνοι. Από την εποχή της ιαπωνικής κατοχής της Κορέας, η «βιβλιοθήκη των σκυλιών» είναι η πιο ισχυρή οργάνωση των δολοφόνων αυτών. Ο Ρέσενγκ είναι δολοφόνος, µια ζωή εκτελεί συµβόλαια θανάτου. Παίρνει εντολές από τους «οργανωτές» –τα µυστηριώδη αφεντικά που κινούν τα νήµατα– και τις ακολουθεί κατά γράµµα. Δεν αµφισβητεί ποτέ το πού να πάει, ποιον να σκοτώσει, ούτε αναρωτιέται γιατί το σπίτι του είναι γεµάτο βιβλία που δε διαβάζει κανείς. Ώσπου µια µέρα αποφασίζει να παραβεί τους κανόνες και να αφήσει ένα θύµα να πεθάνει µε τον τρόπο που επιθυµεί. Στο εξής, κάθε κίνησή του παρακολουθείται. Μήπως οι «οργανωτές» έχουν αποφασίσει ότι οι µέρες του είναι µετρηµένες; Και εφόσον δε γνωρίζει ποιοι είναι, πώς είναι δυνατόν να τους ξεφύγει; Ο Ουν-σου Κιµ γράφει µια ακαταµάχητη κοινωνικοπολιτική αλληγορία. Αποτυπώνει µε λαµπερή γραφή, σκοτεινό χιούµορ και οξύ σαρκασµό έναν πολύπλοκο και πολυεπίπεδο κόσµο που, παρά την εντυπωσιακή τεχνολογική εξέλιξή του, κουβαλάει βαριά τη σκιά του πρόσφατου, αλλά και του όχι τόσο πρόσφατου, παρελθόντος του. Οι πρωταγωνιστές του, άνθρωποι που ζουν στο περιθώριο της κορεατικής κοινωνίας, φέρνουν στον νου την ταινία Παράσιτα. «Μια σύγχρονη ιστορία µε Κορεάτες γκάνγκστερ που µαγεύει µε το ευφυές χιούµορ της». The Times «Μια µεγαλειωδώς ονειρική, εναλλακτική Κορέα. Ο Ταραντίνο του Kill Bill µε λογοτεχνική ψυχή». The Guardian «Ένα συναρπαστικό θρίλερ από την Κορέα µε τις σωστές πινελιές εξωτισµού, περίπλοκης ίντριγκας και έξοχης γραφής. Κάποιες φορές παράξενο, άλλες εντελώς σατανικό, σελίδα µε τη σελίδα γίνεται όλο και πιο εκκεντρικό ενώ ερωτεύεται κανείς το µαύρο χιούµορ του, τους απρόσµενους χαρακτήρες και έναν υπόκοσµο που αρχικά µοιάζει σαν να βγήκε από καρτούν, αλλά κρύβει βαθιά διαφθορά, στρεβλή ηθική και µια γοητευτική αίσθηση “ιδιοµορφίας”». Crime Time «Στους Μηχανορράφους ο Κιµ έχει συνδυάσει τη βιβλιοφιλία, τους παλαβούς χαρακτήρες και τα συµβόλαια θανάτου σε ένα συνταρακτικό µείγµα». Washington Post «Ένα δυνατό, σουρεαλιστικό πολιτικό θρίλερ, όπου τα συµβόλαια θανάτου είναι µια υπόθεση “που ωθείται από τις δυνάµεις της αγοράς”. Η δαιδαλώδης πλοκή καταλήγει σε µια άκρως κινηµατογραφική και βίαιη έκβαση». Publishers Weekly «Ο Ουν-σου Κιµ έχει έµφυτο ταλέντο στην αφήγηση… ο σουρεαλιστικός κόσµος των εκτελεστών, των “οργανωτών” και της δολοφονικής αλληλεπίδρασής τους µε την υπόλοιπη κοινωνία είναι διασκεδαστικός, αλλά εµπεριέχει και µια σοβαρή πλευρά. Πρόκειται για µια καφκική απεικόνιση της κοινωνίας, έναν προβληµατισµό για τον σύγχρονο κόσµο. Ένα εξαιρετικό λογοτεχνικό θρίλερ, αστείο και ευφυές». NB Magazine «Το είδος µυθιστορήµατος από το οποίο θα µπορούσε να αντλήσει έµπνευση ο Ταραντίνο». Sydney Morning Herald «Ένα σκληρότερο από σκληρό, αλλοπρόσαλλο, διασκεδαστικό µυθιστόρηµα. Άκρως αστείο και σουρεαλιστικό». NZ Listener

Η πραγματικότητα δεν παίρνει ποτέ τον ίσιο δρόμο… O Ζοζέφ Βαντασύ φτάνει στο Οτέλ Ντε Λα Ρεζέρβ στο τέλος των διακοπών του στη Ριβιέρα, προσδοκώντας απλώς μερικές ακόμη μέρες χαλάρωσης πριν επιστρέψει στο Παρίσι. Όταν όμως το φιλμ με τις φωτογραφίες των διακοπών του πηγαίνει για εμφάνιση και μέσα υπάρχουν φωτογραφίες που δεν έχει τραβήξει ο ίδιος, ο Βαντασύ κινεί το ενδιαφέρον και τις υποψίες των μυστικών υπηρεσιών. Στη γαλλική μεσογειακή ακτή, στις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι πάντες είναι ύποπτοι κατασκοπείας – ο βρετανός αξιωματικός με την ιταλίδα σύζυγο, ο πλούσιος γάλλος βιομήχανος, τα δύο ξένοιαστα αδέλφια απ’ την Αμερική που χαίρονται τη θάλασσα και ο δήθεν ελβετός κύριος που ταξιδεύει με τουλάχιστον ένα ψευδώνυμο… Ο Έρικ Άμπλερ δίνει σ’ αυτό το πρώιμο έργο του τα πρώτα δείγματα της εκπληκτικής του τέχνης, συνδυάζοντας αριστοτεχνικά όλα τα  υποείδη της λογοτεχνίας μυστηρίου. Από την κατασκοπική ιστορία στο κλασικό αστυνομικό μυθιστόρημα αναζήτησης του ενόχου και απ’ το θρίλερ στην κλασική λογοτεχνία σκιαγράφησης χαρακτήρων, η πένα του Άμπλερ δεν δυσκολεύεται καθόλου να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι το ειρωνικό τέλος. «Αναμφισβήτητα, ο καλύτερος συγγραφέας θρίλερ όλων των εποχών » — Graham Greene «Έρικ Άμπλερ, ο συγγραφέας που ανύψωσε τα θρίλερ στο επίπεδο της λογοτεχνίας»  — New York Times «Ο Άμπλερ είναι ανίκανος να γράψει έστω μία βαρετή παράγραφο »  — The Sunday Times «Η πηγή απ’ όπου όλοι μας αντλούμε έμπνευση » — John le Carré